reisje Italie (Ligurie)

zaterdag 19 september

Het was even spannend, maar onze eindbestemming, en de weg erheen , is nog allemaal code geel, dus we gaan!

Om 6 uur ging de wekker, kopje koffie en een broodje en om 6:45 zaten we in de auto. Met een prachtige zonsopgang begon onze reis.

Eigenlijk valt er over de reis weinig te vertellen, behalve dat het best druk was!

De pauze deden we trouwens wel in stijl

Tegen half 4 waren we op onze overnachtingsplek, we slapen in Duitsland, op loopafstand van de grens met Zwitserland. We hadden ook nog even bij de Tour de France kunnen kijken, die is echt heel dichtbij, alleen weten we niet of we dan Duitsland nog weer inkomen, want Frankrijk staat op oranje. Die gok hebben we dus maar niet gewaagd.

We hebben de dag afgesloten met een lekker hapje Thais, beetje scherp maar erg lekker!

Het hotel waar we slapen, is ook echt prima!

zondag 20 september

Na een zeer goede nacht schoven we aan bij een overheerlijk ontbijtbuffet

Deze diashow vereist JavaScript.

Zeer tevreden verlieten stapten we tegen 9 uur in de auto….voor als er ooit iemand een hotel zoekt op weg naar Italie: Hotel Go2Bed in Weil am Rhein, een echte aanrader!

Zwitserland is mooi weten we, maar dit was eerst ons uitzicht:

Gelukkig werd dat later beter en we werden getrakteerd op mooie vergezichten.

Deze diashow vereist JavaScript.

Na het mooie Zwitserland kwam dan Italie, en dan wordt het eerst weer vlak., maar na een uur of 2 rijden kwamen we toch weer in bergachtig gebied en voordat we het wisten was daar de eerste glimp van de Middellandse Zee…

Toen was het nog een klein stukje en werden we verwelkomd door Saskia en Dmitri in hun mooie Agriturismo. We hebben een leuk appartement met zeezicht, dat wordt een feestje de komende dagen!

Deze diashow vereist JavaScript.

maandag 21 september

Vanmorgen bij het ontbijt hoorden we dat het weer de rest van de week wat minder wordt. Eigenlijk wilde ik naar Pisa,  maar de Cinque Terre is ook het mooist met een beetje zon dus toch daar maar voor gekozen.

Cinque Terre: De wereldberoemde vijf vissersdorpjes Monterosso al Mare, Vernazza, Corniglia, Manarola en Riomaggiore.

Het slimste was om de met de auto naar Sestri Levante te rijden en van daaruit de trein te pakken omdat je in de dorpjes gewoon niet kan komen met de auto. Dus in de auto en even op zoek naar de parkeerplaats waar je je auto een hele dag mag laten staan. Toen een stukje lopen naar het station en dankzij Albert zijn richtingsgevoel ook nog in 1x de goede kant op.

Op het station kochten we de treinkaartjes en de toegang voor het nationale park. En toen wachten op de trein. Ik dacht laat ik nog even naar de wc gaan……….en jawel: dit heb ik jaren niet gezien (en ook zeker niet gemist)

Gelukkig wel schoon in tegenstelling tot vroeger!

En toen in de trein, wat een genot met mondkapjes op..

We hadden de sneltrein, dus bijna in 1x naar het laatste dorpje: Riomaggiore.  Wat een geweldig leuk dorpje!

Deze diashow vereist JavaScript.

Je kan merken dat er minder toeristen komen, de vogels zitten heel netjes stil in de hoop dat je ze iets geeft.

Deze diashow vereist JavaScript.

Nadat we rond hadden gelopen gingen we weer terug naar het station. Helaas stopte onze trein niet in het volgende dorp: Manarola, dus die zagen we van een afstandje

We stonden toen dus al in het volgende dorp: Corniglia. Die hebben we zelf overgeslagen want die lag heel hoog en je kon alleen via allerlei switchbacks boven komen, erg slecht voor de knietjes.

Dus in de volgende trein maar weer: next stop: Vernazza, een prachtig dorpje, deze staat ook op de lijst van de mooiste dorpjes van Italie. Hele smalle straatjes met erg veel trappen, arme postbode!

Deze diashow vereist JavaScript.

We kochten een heerlijk broodje met parmaham en aten deze lekker in de haven op, wat een heerlijke plek!

Na het rondje terug naar het station waar je ook erg goed kan zien hoe dicht iedereen op elkaar woont in zulke dorpjes, De huizen staan op 1.5 meter van het spoor!

Het laatste dorpje was Monterosso al Mare, dit was meer een boulevard met stranden, niet echt mooie huisjes en smalle straatjes. Hier waren we snel uitgekeken.

Helaas werkt de Trenitalia al net zo als de NS en aangezien onze ervaringen met treinen niet zo goed zijn, werden we ook vandaag weer netjes getracteerd op 25 minuten vertraging. Gelukkig hebben we geen haast, het is tenslotte vakantie.

Terug in Sestri Levante hebben we ook maar gelijk boodschapjes gedaan en vandaag zorgde Albert voor een lekker en verantwoord bordje eten.

En zo kwam er een einde aan onze eerste dag hier.

dinsdag 22 september

Omdat we niet zo goed wisten hoe het weer zou zijn, speelden we een beetje op safe en besloten om de outlet in Brugnato te bezoeken. Elke reis over de autostrada hier verloopt een beetje hetzelfde: je bent de ene tunnel nog niet uit, of de volgende is al in zicht

Na een half uurtje en wat gestoei met een onwillig tolpoortje stonden we voor de Outlet

De prijzen waren niet zoals we gewend zijn dus het bezoek viel voor ons goedkoop uit.

Gelukkig waren we getipt door Dmitri dat we Brugnato zelf ook even moesten bezoeken

Brugnato is een van de mooiste dorpjes van Italië! Het dorp staat namelijk op de lijst van Borghi piú belli dItalia. Deze organisatie is in 2001 opgericht met als doel de mooiste kleine dorpjes in Italië in stand te houden. In totaal behoren er iets meer dan 200 dorpjes in Italië tot deze lijst, waaronder dus ook Brugnato.

Het oude centrum van Brugnato bestaat uit een paar steegjes rondom de kathedraal. De kathedraal is gebouwd op de ruïnes van twee eerdere kerken, die waarschijnlijk dateren uit de Byzantijnse periode (6e eeuw).

Dit is het beeld wat je graag ziet:

Prachtige deuren

Deze diashow vereist JavaScript.

In de kathedraal keek een beeldje me boos aan:

en een mooie schildering op een pilaar

een mooi pleintje

smalle steegjes, poortjes waar je onderdoor loopt, echt alsof je een paar honderd jaar terug bent

Deze diashow vereist JavaScript.

En bijna geen toeristen, lege straatjes, echt heerlijk…

Op de terugweg zagen we nog een schattig dorpje boven op een berg, die hebben vast een mooi uitzicht!

Ondertussen hadden we nog geen drup regen gehad, de weerman hier heet vast Pietro Paulusma, hihi

Boodschapjes gedaan (de wijn was alweer op en we moesten ook eten) en toen maar weer de berg op. Ook een grappig detail: de autostrada loopt gewoon over het dorp heen en niet alleen over Chiavari, maar je ziet dat overal…

Verder hebben we het rustig aan gedaan, beetje luieren, paar foto’s gemaakt en wachten op de voorspelde regen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Die regen kwam trouwens wel, samen met een leuke slag onweer. De voorspelling is dat dit een paar dagen gaat duren. We wachten gewoon af, het veranderd toch steeds.

woensdag 23 september

Vannacht en vanochtend kwam de regen met bakken uit de hemel. We deden rustig aan en zagen dat het tegen een uur of 11 beter zou moeten worden. Het bleef donker maar we waagden het er toch maar op, het plan: even in Chiavari kijken. Een parkeerplek vinden is hier een leuke opgave. We hadden al geleerd dat je als toerist alleen in de blauwe (betaalde) en witte (gratis) vakken mag staan, de gele vakken zijn voor de inwoners. In de buurt van de haven kon je parkeren. Heel gezellig zaten we daar een half uur in de auto te kijken naar de regen die gewoon niet ophield en besloten om dan maar een stukje te gaan rijden. Richting Portofino was de lucht wat blauwer dus daar maar heen..

Smalle wegen, tunneltjes, wegwerkzaamheden, leuk met een auto die voor hier toch best groot is

Na een tijdje rijden kwamen we in Santa Margherita, hier was het droger en we vonden ook nog een parkeerplek!

En wat weer een leuke plek.

Als eerste liepen we tegen de Basilica di Santa Margherita D’Antiochia  aan,  een 17e eeuwse basiliek, gebouwd op de ruines van een kerk uit de 13e eeuw. Volgens de overleveringen brachten zeelieden in de middeleeuwen een afbeelding van de Madonna naar de stad, bestaande uit een groep met Maagd Maria met het kindje Jezus en in haar rechterhand een roos. De madonna staat in de marmeren tabernakel boven het hoofdaltaar

Tijdens het traditionele feest dat elk jaar op de zondag voor hemelvaart wordt gevierd, worden de rozen die door inwoners meegebracht worden gezegend.
Verder was het een prachtige kerk met erg rijke beschilderingen, veel goud, kroonluchters, veel details

Deze diashow vereist JavaScript.

Hierna kregen we een beetje honger en we herinnerden ons dat hier de beste pizza’s worden gemaakt, even googelen naar Il Delfino en we waren er dichtbij. En wat een geweldig leuk plekje: echt italiaans: een pizzeria in een klein pandje, 3 tafels binnen en de rest van de eetzaal bevond zich in de steeg.

We bestelden onze pizza en we wachtten even en toen kwam de serveerster eraan met 2 enorme borden waar pizza’s overheen hingen. Ze zag mijn grote ogen en moest lachen…..ze pasten maar net op tafel, ze waren echt overheerlijk en veel te veel

Met een erg gevulde maag liepen we terug richting haven, de bakker had zijn best gedaan maar dit sloegen we met mak over

Eendjes en uitzicht

Deze diashow vereist JavaScript.

En toen de auto maar weer in. En als je het hebt over timing: beter als dit kon het echt niet, precies op de eindtijd stapten we in.

De hele weg terug bleef het droog, dus toch nog een stop in Chiavari. Ook daar een grote kerk of basilicum (volgens Albert), alleen deze had een dichte deur. We liepen een rondje door het middeleeuwse gedeelte van de stad. Op sommige plekken is er wat minder gerestaureerd wat extra leuk is.

Deze diashow vereist JavaScript.

Ook de politie past zich trouwens prima aan aan de kleine straatjes

En toen reden we weer naar “huis”. Geloof het of niet, maar we waren nog niet boven of het begon weer te regenen….

donderdag 24 september
Vanochtend waren het weer donkere wolken en regen. Albert zag nog een roofvogel vliegen
Na het ontbijt hebben we eigenlijk weinig gedaan, het heeft geen zin om ergens heen te rijden en dan in de stromende regen te gaan lopen. Iets wat overdekt of binnen  is doen we liever niet, dus we bleven lekker “thuis”.
Maar we moesten toch een broodje halen en avondeten dus toch maar in de auto naar het dorp aan de andere kant van de heuvel. We namen een andere nog smallere weg dan gewoonlijk. Best grappig om te zien hoe de opritten liggen, bijna iedereen hier heeft zo’n toegangsweg, maar goed dat het hier niet sneeuwt…
De supermarkt was vandaag ons enige uitje, het regent ook praktisch de hele dag door.
Terug bij het appartement viel ons nog iets leuks op: het begin van een stalagtiet aan de dakgoot
En ik ben weer netjes verwend: Albert maakte overheerlijke scaloppa.
We hopen dat het weer morgen wat beter is, want we zijn nu helemaal uitgerust!

vrijdag 25 september

Het weer vandaag is wel weer wat beter, maar het waait wel erg hard. We besloten om de wandeling door de oude spoortunnels te gaan maken.

De wandeling begint (of eindigt) in Framura en je loopt dan via Bonassola naar Levanto. Je kan dit ook op de fiets doen maar lopen leek ons slimmer omdat je dan niet terug hoeft om de fietsen in te leveren.

We reden met de auto naar Sestri Levanto, parkeerden de auto op dezelfde plek als een paar dagen geleden en kochten een treinkaartje. Ik heb inmiddels een app waarop alle treintijden te vinden zijn en de stops en de perrons, dus we worden er al handiger in.

In de trein dus en na een paar stops uitgestapt in Framura. Daar moest je door een tunnel en dan via de haven naar het startpunt van de wandeling. Het had een paar voeten in aarde want je moest sommige stukken tussen de golven door nemen anders werd je nat…

We kwamen over het stuk rechts van het bord, waar nu wel water staat…

In het haventje ging het ook goed tekeer.

En toen een oude spoortunnel in.

Op sommige plekken zijn doorkijkjes

Soms kom je een strandje tegen

In de oude tunnel zitten nog oude tegeltjes met nummers, we zijn er niet echt achter gekomen wat ze betekenen.

In Bonassola zagen we een mooie klok in de verte. Op de terugweg zag ik dat die bij het station hoorde

De golven beukten tegen de rotsen en vlogen over de voetpaden heen

Deze diashow vereist JavaScript.

En toen waren we zomaar in Levanto. Hier lagen alle bootjes op de wal

En een vervoersmiddel die hier nog erg veel gebruikt wordt

Ook hier weer oude straatjes

Onderweg naar het station hebben we onszelf getrakteerd op een heerlijke foccacia met parmaham en mozzarella  en toen weer in de trein, terug naar Sestri Levante.

We hebben trouwens geen drup regen gehad, pas toen we terug waren een paar drupjes. En als afscheid van de dag een mooi luchtje.

zaterdag 26 september

Vandaag wilden we een stukje wandelen, naar de kerk waar we op uit kijken. Het was echter zo lekker om gewoon in het zonnetje te zitten, dat dit ook het enige is wat we gedaan hebben. Boekje erbij, wijntje erbij en voordat we het wisten was de dag alweer om.

Overal lopen grappige hagedisjes, klein maatje en razendsnel

Deze diashow vereist JavaScript.

Ook landde er op ons afdakje iets heel groots, Albert dacht dat het een vleermuis was maar het bleek een enorme sprinkhaan te zijn…

In de verte vlogen 2 roofvogels , we denken havikken

en de hele dag een strakblauw luchtje

Een paar gasten besloten om in de buitenkeuken te gaan eten, wij sloten ons daarbij aan

En we zijn ook gelijk maar de hele avond blijven hangen, echt heel gezellig, veel gelachen……

zondag 27 september

Vandaag weer een rustdag, vandaag werd de jaarlijkse slalom Chiavari-Leivi gehouden en laat dat nou net zijn op de normale toegangsweg hierheen….de weg was de hele dag dicht! Er waren 3 manches met zelf ge- en verbouwde auto’s. Veel lawaai, rijkelijk afgesteld maar best leuk om voor thuis te blijven.

En natuurlijk hierbij dan ook wat foto’s van de auto’s en een vraag: welk autootje hoort er niet bij?

Deze diashow vereist JavaScript.

We liepen nog even naar het kruispunt hier, waar alle auto’s wachtten om weer samen terug te rijden naar het startpunt

Deze diashow vereist JavaScript.

Onderweg een vervallen huis, gewoon jammer dat zoiets niet gewoon in gebruik is, het uitzicht is prachtig.

De cactussen groeien hier gewoon door het hek heen, en de olijfbomen, die groeien in het asfalt

Deze diashow vereist JavaScript.

In de avond stookte Albert een kampvuurtje en met een aantal andere gasten en de gastheer hadden we wederom een gezellige avond!

maandag 28 september

Het weer zou goed worden en op maandag zou je minder toeristen verwachten, dus we hadden Pisa en Lucca op de planning staan. We doen ze samen omdat ze niet zo ver van elkaar af liggen.

De reis duurde ongeveer anderhalf uur en onderweg passeerden we nog Carrara, waar ze mooi wit marmer uit de bergen halen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Pisa doen we natuurlijk om de toren eens met eigen ogen te zien en inderdaad: hij is scheef!

Onze hoop dat het rustig zou zijn kwam niet echt uit, er was een behoorlijke menigte op de been. De cathedraal mocht je alleen binnen met een entreekaartje die je gratis ergens anders kon halen, maar dat heb ik maar overgeslagen. We keken wat rond, zelfs de buitenkant is prachtig!

Deze diashow vereist JavaScript.

Ik wilde nog naar Tutto Mondo van Keith Haring, maar dat was 3 km verderop, beetje te ver voor een blik op een schilderij..dus maar op naar Lucca

Lucca is een hele oude vestingstad, die zelfs in de tijd voor Christus al genoemd wordt in beschrijvingen. De stad is altijd ommuurd geweest, in ieder geval vanaf 180 VC.

We namen de ingang St. Pietro en wat een indrukwekkende poort!

Eerst werd de inwendige mens versterkt in de vorm van een pizza en een glas wijn op een terras in een leuk steegje

En toen dwaalden we door het stadje heen, bezochten een kerkje.. (1 van de 98)

Deze diashow vereist JavaScript.

De Piazza Napoleone met de Palazzo Ducale

Leuke etalages

Deze diashow vereist JavaScript.

Alle ramen hebben tralies, geen idee waarom

mooie deuren

Deze diashow vereist JavaScript.

De Torre Guinigi , de toren met de bomen (steeneiken) aan de Via Sant’Andrea 45 is een van de weinige torens die Lucca nog rijk is. De familie Guinigi, waarnaar hij verwijst, was een van de invloedrijkste families van kooplieden uit Lucca uit de 13e eeuw.

en we eindigden met een wandeling op de stadsmuur

Deze diashow vereist JavaScript.

en weer terug naar de auto, waar we de schone was aan de huizen zagen hangen.

En toen weer terug naar ons tijdelijke huisje. Albert kookte weer lekker en met de opkomende maan in de verte was er weer een prachtige dag voorbij

dinsdag 29 september

En zo is ons laatste dagje hier alweer aangebroken, we deden een laatste bezoekje aan Chiavari.

We parkeerden de auto bij de haven en liepen langs de boulevard, bootjes kijken, we hebben al een uitgezocht voor als we de staatsloterij winnen.

Aan het eind van de baai ligt Portofino, het dorp waar de rijken zich verzamelen, een klein uurtje rijden over heel veel bochtige smalle wegen en daar had Albert geen zin meer in.

Prachtige gevels:

Deze diashow vereist JavaScript.

Antieke winkelpuien en inrichtingen

Deze diashow vereist JavaScript.

De Cathedraal was deze keer open, dus daar moest ik even binnen kijken, wat een pracht en praal!!!

Deze diashow vereist JavaScript.

Ook had ik nog 1 wens: je kan niet naar Italie gaan zonder een ijsje te eten. We zochten een echte Gelateria op om deze wens te vervullen en ik moet zeggen: heerlijk…

Deze diashow vereist JavaScript.

Het volgende plaatje behoeft geen uitleg….iets met zeemeeuwen?

Na een paar uur was het wel klaar en gingen we weer de berg op. we werden verwelkomd door een grappige wandelende tak en er vlogen heel mooi nog een paar kiekendieven over

Deze diashow vereist JavaScript.

En als afsluiter maakten de buren nog even brand, ze branden hier het droge gras op, maar dat ging even mis bij de buren. Albert heeft even helpen doven en even later stonden zowel de brandweer als de ambu netjes voor de deur. Blijkbaar horen brandjes bij onze vakanties?

Deze diashow vereist JavaScript.

Zometeen de spullen inpakken en een hotel zoeken voor morgen. We gaan terug door Oostenrijk want Zwitserland is inmiddels oranje…

woensdag 30 september

Na het ontbijt namen we afscheid van Saskia en Dmitri en begonnen aan de reis terug. Het hele stuk Italie ging over de Autostrada van Chiavari via Parma, Modena naar Bolzano.

In de buurt van Bolzano begon  een enorm druivengebied, overal waar je kijkt zijn het druivenranken..

Toen was het nog even een verrassing hoeveel dat wel niet kostte, het was ongeveer 500 km en we waren voor dit stuk iets minder dan 50 euro kwijt.

En nadat we aan de grens een vignet aanschaften konden we weer verder

We hadden inmiddels een hotel geboekt in de buurt van Gries am Brenner en wat een plaatje!!!

Deze diashow vereist JavaScript.

Een suite met balkon, uitzicht op de vers besneeuwde bergtoppen, het geluid van koeien met bellen, hertjes en roofvogels, beter dan dit kan het gewoon echt niet. Het eten was ook al overheerlijk, dit was echt een toppertje. Mocht er ooit iemand iets zoeken in de buurt van de Brenner pas: hotel Hummlerhof!

donderdag 1 oktober

Na een zeer goede nacht stond er een volledig ontbijtbuffet klaar. Na het echt heerlijke buffet moesten we weer verder.

Via de Fernpass reden we naar Duitsland

Maakten een stop om Slot Neuschwanstein en Slot Hohenschwangau te zien, we hebben ze niet bezichtigd, het was druk daar…maar eindelijke wel een foto terwijl het droog is…(de vorige keer waren we op de motor en toen was het zeer nat).

Deze diashow vereist JavaScript.

Toen verder naar Rothenburg ob der Tauber, een middeleeuws vestingstadje. Je rijdt er altijd langs maar nooit tijd om te stoppen, dat hebben we nu dan wel gedaan.

Het stadje is ommuurd en er staan veel vakwerkhuizen, erg leuk om te bezoeken, veel te zien!

Deze diashow vereist JavaScript.

De slager had een bijzondere naam:

en de huizen worden nog op een ouderwetse manier gerenoveerd, gewoon met 2 emmertjes aan een juk…

Deze diashow vereist JavaScript.

Na een koffie met Kuchen stop hier moesten we nog anderhalf uur rijden naar onze overnachtingsplek.

We slapen vlak voor Kassel, dus morgen het laatste stukje naar huis, maar nu eerst een borrel…

vrijdag 2 oktober

Het hotel waar we sliepen is wat gedateerd en er was niet echt plek om nog even te zitten dus ik viel al snel in slaap…maar goed ook want om 6 uur in de ochtend gingen de klokken van de kerktoren een volledig concert geven waardoor waarschijnlijk het hele dorp wakker was en wij dus ook…

Om 7 uur ontbijten en om 8 uur in de auto. En na dik 5 uur rijden waren we weer thuis, waar Jannie op ons zat te wachten met een heerlijke pan soep…..een heerlijke thuiskomst!

We kijken terug op een zeer geslaagde vakantie, wat een mooi stukje Italië hebben we gezien en dat vanuit een leuk appartementje op een geweldige plek!

En dan nu maar weer wachten op betere berichten, we hebben al wel plannen, maar of ze doorgaan? de tijd zal het leren……

 

3 gedachten over “reisje Italie (Ligurie)”

    1. Het ziet er allemaal mooi En gezellig uit,verblijf van jullie is prachtig ,geniet ervan groetjes Janny en de drie musketiers.

  1. So nice to see Lucca again. I truly enjoyed visiting that wonderful city. It gave me a new look at the Medieval times. Be safe,

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: